De setting is low fantasy. Dat wil bijvoorbeeld zeggen dat er geen magiërs rondlopen of magische artefacten of scrolls bestaan. Wel geloven de dorpelingen van Eska dat hun voorouders nog over hen waken en dat deze bovennatuurlijke krachten hebben. Sommige zaken zijn gewoon onverklaarbaar en lijken wel een vorm van magie. Er zijn dorpelingen die op een bijzondere manier contact kunnen maken met de voorouders, hen om gunsten kunnen vragen of hen verzoeken om te beschermen. Soms wordt er een verzoek gedaan tot minder geaccepteerde zaken zoals vervloekingen. Lees op deze pagina meer over de regels omtrent magie.

In huis hebben velen een plekje waar ze de voorouders aanbidden. Elk altaar ziet er weer anders uit. Soms gewoon op de grond, anderen hebben een tafeltje als altaar. Er kunnen verschillende voorwerpen op of bij staan naar gelang de wensen van de familie. Er zijn veel voorouders, maar er zijn er een aantal die veel aanbeden worden.

Wir
De grote vader van al. Hij is een familieman die hard werken kan. Komt op voor zijn gezin en zorgt dat het werk gedaan wordt. Hij wordt vaak afgebeeld als een man met een baard en met kinderen of een hond bij zich. Er wordt gebeden tot Wir in allerlei situaties. Als het gezin steun of kracht nodig heeft, wanneer er barre tijden aanbreken, maar hij wordt ook bedankt juist wanneer het goed gaat. Wir vraagt geen offers, zegt men. Wir vraagt van je dat je hard werkt en voor je naasten zorgt.

Jom
Vrede en rust. Jom is een sterke jongeman, maar wordt niet gelukkig van gevechten. Hij wordt afgebeeld met een vriendelijke en zachte uitdrukking op zijn gezicht. Soms lijkt hij erg jong, maar men zegt dat hij de wijsheid heeft van een oude man. Jom heeft regelmatig een olielampje bij zich als hij wordt afgebeeld. Het vlammetje brandt rustig en sereen. Jom en Draun zijn broers. Ze kunnen niet altijd goed met elkaar overweg, gezien ze zo verschillend zijn. Toch zijn ze allebei nodig in verschillende situaties en dat weten ze van elkaar. Mensen bidden tot Jom als ze zijn rust kunnen gebruiken of wanneer er ruzies of zelfs gevechten ontstaan. Op het altaar zijn olielampjes veelvuldig aanwezig.

Ebba
Deze oudere dame is de moeder van iedereen en zorgt ervoor dat het gezin bij elkaar blijft. Waar Wir hard met zijn handen werkt, geeft Ebba liefde en vriendschap. Iedereen is welkom bij haar en met gelooft dat als je naar Ebba bidt je vanzelf zult weten wat je moet doen in moeilijke situaties die je relaties betreffen. Ebba draagt een doek over haar hoofd met een bloemenkrans. Ook bij haar zijn vaak kinderen afgebeeld en soms draagt ze een boeket bloemen in haar armen. Wanneer mensen bidden tot Ebba leggen ze vaak bloemen bij haar neer. In de winter worden van takken bloemen of harten gebogen en geknoopt en aan haar geschonken.

Yot
Bijna niemand spreekt openlijk over het aanbidden van Yot. Iedereen weet dat het gebeurt, maar toch is dat een soort van taboe. Alleen mensen die elkaar echt vertrouwen willen hier nog wel eens over praten. Yot is een volwassen vrouw. Ze wordt wel afgebeeld, maar mensen houden haar beeldjes vaak verborgen. Yot draagt een dolk bij zich. Het verhaal gaat dat Yot ooit gevangen werd genomen en naakt vastgebonden werd. Vandaar dat Yot ook zonder kleding afgebeeld wordt. Deze vrouw wist een dolk te bemachtigen en heeft daarmee zichzelf bevrijd en zeven anderen gedood met een steek tussen de ribben. Ze is een sterke vrouw die zich niet van haar vrijheid laat beroven. Yot wordt aanbeden wanneer iemand kwaadaardige plannen heeft voor een ander, maar ook vaak als mensen gebukt gaan onder het juk van hun partner. Wat er wordt geofferd blijft schimmig, maar meestal is het iets wat dicht bij jezelf ligt.

Tan
Tan is een energieke jongen die het avontuur aangaat. Nog net niet volwassen en vaak vergezeld van een speer zegt men dat hij de bossen in trekt om nieuwe dingen te ontdekken. Hij is speels en gezellig, praat met iedereen. Tan trekt er zelfs in zijn eentje op uit. Ondanks dat dit roekeloos lijkt, komt hij er vaak zonder kleerscheuren vanaf. Mensen die op reis gaan of een nieuw ‘avontuur’ tegemoet gaan bidden vaan tot Tan. Er wordt niet veel aan Tan geofferd, aangezien hij kan overleven van de natuur. Maar toch offeren mensen soms proviand voor onderweg.

Elm
Elm is de man die verstand heeft van alles wat je in de natuur kunt tegenkomen. Want ook al zijn de mensen erg bedreven in het houden van vee en het bewerken van hun land, ze leven nog steeds met en van de natuur. Elm is niet alleen meester over de bossen, maar ook over de zee en de heuvels. Ook de wind, de regen en de zon worden door hem gebracht. Hij is daarmee dus een erg belangrijke voorouder en je komt hem dus vaak tegen op een altaar. Je kunt hem herkennen aan de bos met twijgen in zijn ene hand en het hert dat naast hem staat en waar hij zijn andere hand bij op de rug legt. Soms wordt hij nog vergezeld van een zwijn en een enkele keer staat hij met blote voeten in het water afgebeeld. Mensen bidden vaak tot Elm. Ze zijn afhankelijk van de weersinvloeden voor het lukken van de oogst, maar bijvoorbeeld ook wanneer er jagers op uit trekken wordt Elm gevraagd om steun. Wie een reis onderneemt kan naast Tan ook zeker de hulp van Elm gebruiken. Er wordt van alles aan Elm geofferd. Meestal iets van de oogst.

Fern
Fern is vooral heel belangrijk in de lente tot en met de herfst. Ze is een jonge dame die de vruchtbaarheid symboliseert in de breedste zin. Maar in de seizoenen dat de gewassen worden gezaaid, wanneer ze groeien en wanneer er wordt geoogst krijgt zij redelijk wat aandacht. Ook zorgt zij goed voor het vee en huisdieren, zodat zij ook gezond en sterk blijven en dat er nakomelingen geboren worden. Dit geldt in zekere zin ook voor de mensen zelf, want Fern is ook de beschermvrouwe van baby’s en kleine kinderen die toch relatief vaak sterven. Kommetjes melk en eieren zijn gangbare offers, maar ook zaden en noten kun je op het altaar vinden. Fern wordt afgebeeld met twee lange vlechten. Ze heeft soms een baby in haar armen en soms een lammetje. Vaak staat ze in een graanveld.

Draun
Draun gaat voor de overwinning. Soms moet hij daar fysiek voor vechten, maar Draun staat niet alleen voor het winnen van een oorlog of een strijd, maar ook voor het overwinnen van een psychische strijd. Draun is een bikkel, een stoere man met brede schouders die niet van opgeven heeft gehoord. Hij gaat door tot het bittere eind. Draun wordt afgebeeld met een schild. Schildvechters weten namelijk dat een schild niet alleen ter verdediging wordt gebruikt, maar ook een dodelijk wapen kan zijn. Met een schild breek je een linie en duw je door tot je je doel hebt bereikt. Hij wordt aanbeden bij gevechten en voorafgaand aan een strijd, maar ook wanneer er onderhandelingen gaan plaatsvinden of wanneer iemand persoonlijke doelen stelt om te bereiken. Draun en Jom zijn broers. Ze kunnen niet altijd goed met elkaar overweg, gezien ze zo verschillend zijn. Draun vindt Jom soms maar slap en Jom vindt Draun een doordrammer en een heethoofd. Toch weten ze van elkaar dat ze in verschillende situaties nodig zijn.

Ceremonies en feesten
De dorpelingen van Eska leven met de maanstanden. Elke nieuwe maan, wanneer de maan niet zichtbaar is, wordt er in de avond een vuur ontstoken en komen alle dorpelingen bijeen. Het is een moment van bezinning en dankzegging. De priesters (die met de voorouders kunnen praten en hun signalen goed kunnen interpreteren) leiden een korte ceremonie. Zij spreken over de goede dingen en zeggen dank. Daarnaast verkondigen ze of de voorouders iets belangrijks willen. Vaak wensen de voorouders zaken zoals: goed zijn voor elkaar, extra goed op het vee letten, of ze kondigen aan dat er vroeger geoogst moet worden of dat er een onzekere tijd aankomt. De mensen kunnen hiermee dan de komende periode aan de slag. De mensen geloven dat ze bij de voorouders terecht komen, in het hiernamaals, als zij leven zoals de voorouders dit willen.
Na de dankzegging en het woord van de voorouders, is er een gezellige sfeer. Muziek en dans worden uitgevoerd, drank wordt genuttigd. Maar met mate, want de volgende dag moet er weer hard gewerkt worden.

Omdat de seizoenen een belangrijke rol spelen in hun leven, vinden er vieringen plaats bij de eerste tekenen van het opvolgende seizoen. De aantocht van de winter wordt gevierd bij de eerste nachtvorst, de lente bij de eerste lentebloemen, de zomer bij de eerste echte warme dag en de aantocht van de herfst wordt gevierd als de eerste appels rijp zijn.

Daarnaast roepen priesters soms ook op om een bepaalde voorouder met het hele dorp te vereren, als zij denken dat dit hard nodig is.

Overlijden
De dood van een stamlid is een verdrietige gebeurtenis. Men gelooft dat je dan naar de voorouders toegaat en bij hen komt wonen in hun grote huis. Zij zorgen voor je tot in de eeuwigheid. Er is geen sprake van wedergeboorte.